No Country for Young Men

فعلاً خدا حافظ

3av — Fri, 01 Jan 2010 06:50:18 GMT

به نام خدا

سلام دوستان

در پست قبل چند نظر مانده که هنوز جوابشان را نداده ام. به دلیل آنکه جواب هایم مفصل است تصمیم دارم در یک پست کل ابهامات این دوستان را بر طرف کنم.

اما به دلیل شروع امتحانات دیگر وقتی برای این کار نمی ماند.

پس تا بعد از امتحانات خداحافظ...

پ.ن: Kz عزیز و فریاد سبز بی نام و نشان ٬ مطمئن باشید بی جواب نمی گذارمتان.

WANTED

3av — Tue, 29 Dec 2009 10:10:18 GMT

این نوشته در قالب یک کامنت بود ٬ در وبلاگ یکی از دوستان خوبم.

یه استاد دارم که کلی باحاله !!! 10 سال امریکا درس خونده و خیلی حالیش میشه ...
یه بار که دانشگاه این بچه سبزلجنی ها یه گرد و خاک کوچولو کردن ما کلاس داشتیم. اینها رو بسیج دانشکده و مسئولین پخش شون کرده بودن و این ها هم مثل موش آب کشیده رفته بودن پی یه قل دو قل خودشون.
یکی دو تا هم ما تو کلاسمون از این متوهم ها داریم. وسط کلاس پریدن و فکر کردن چون استاد کلی روشن فکره و اونور آب رفته است و از این حرفا می یاد به توهمات این جوجه ها چپان میزنه.
خلاصه نرسیده شروع کردن آقا نمی دونین چه خبره ... جوون های مردم رو می زنن ... می کشن ... 100 تا دانشجو کشتن و یکی رو له کردن و از این اراجیف همیشگی ...
استاد جواب محشری داد !!! دمش گرم .... گفت :
اولا 45 دقیقه تاخیر دارید و دلیل قانع کننده ندارید که من مجبور به غیبت گذاشتن میشم.
و دوم ...
من حوادث دانشگاه سال 76 - 77 رو دیدم ... این حوادث بعد از انتخابات رو هم دیدم و بهتون به عنوان پدر یه توصیه کوچولو می کنم . من طرز فکری متفاوت از خط انقلاب دارم و طرز فکر انقلابی ها رو قبول ندارم اما ...
من به لباس شخصی و بسیجی و ... اعتقاد ندارم. می گفت تو حوادث خرداد 200 نفر جمع میشدن. 1 نفر لباس شخصی که می یومد کل 200 نفر می دویدن می رفتن .... چرا ؟ چون اون یک نفر اعتقادی به کارش داشت که کل اون 200 نفر یک ذره هم نداشتن ...
انقلاب رو هیچ قدرتی نمی تونه برانداز کنه ... چون رداننده هاش اعتقاداتی دارن که کل دنیا اعتقاداتشون رو جمع بکنن قدر اعتقادات یک نفر این انقلابی ها نمیشه ...
الکی اعصاب و خون خودتون رو حروم نکنین ... این انقلاب ریشه های مستحکم داره و من افتخار می کنم که تو همچین رژِمی هرچند طرز فکرش رو قبول ندارم زندگی می کنم.
چون برای من همیشه آرامش رو آورده ...

اینهم از فیلم راهپیمایی مردم کرج/دهم دی ماه ۱۳۸۸

برای مشاهده اینجا کلیک کنید

این پست سیاسی نیست!

3av — Mon, 28 Dec 2009 07:45:18 GMT

به نام خدا

چند وقتی بود که نمی خواستم سیاسی بنویسم ٬ و سیاسی باشم. هنوز هم نیستم و این پست سیاسی نیست ٬ مذهبی است.

مخالفان بیایند به بسیجی و حزب اللهی فحش دهند ٬ من جوابشان را نمیدهم چون نمی خواهم جبهه گیری سیاسی کنم اما...

این سه شخصی که عکسشان را می بینید چند روز پیش عکس امام* من را پاره کردند و من صدایم در نیامد ٬ اما شورش را در آوردند و اینبار عاشورا را به سخره گرفتند و همراه کوفیان شدند و کف و سوت زدند.

پس لعنت به اینان و تمام پشتیبانانشان باد.

امام: امام خمینی ٬ اما نه از نظر سیاسی بلکه فقط از نظر مذهبی.

Kill Bill: Vol. 3

3av — Sat, 14 Nov 2009 09:41:18 GMT

به نام خدا

Kill Bill: Vol. 3

نمی دانم چه بگویم! در پوست خود نمیگنجم! این پست کاملتر میشود!

الی درایور هنوز زنده است!

اولین فیلمی که از تارانتینو دیدم "بیل را بکش1" بود ٬ فکر میکنم سال ۲۰۰۵ بود ٬ یک نسخه ی دوبله شده و البته با سانسور بسیار زیاد! همان موقع بود که عاشق فیلم شدم و همیشه به عنوان یک شاهکار از این فیلم یاد میکردم! آن موقع زیاد به فکر دانستنیهای پشت صحنه ی سینما نبودم و به همین دلیل دنبال کارگردان فیلم نرفتم! البته راستش را بخواهید آنقدر از فیلم خوشم آمده بود که در تیتراژ فیلم به دنبال اسم کارگردان گشتم ولی به دلیل اینکه تلفظ اسمش کاری مشکل بود تصمیم گرفتم بی خیال اسم کارگردان شوم!

دومین فیلمی که از تارانتینو دیدم فیلم "سگهای انباری" بود که زیاد خوشم نیامد و تا نصفه بیشتر ندیدمش! این موضوع برای همان موقعی است که زیاد به اصل سینما اهمیت نمیدادم! البته من از همان بچگی عاشق فیلم بودم اما تا همین سه ٬ چهار سال پیش (یعنی سن چهارده پانزده سالگی ام) زیاد به دنبال اینکه کارگردان فیلم چه کسی است و تاریخ ساختش کی هست و اینجور چیزها نبودم.

تا اینکه دو سال پیش(کمی قبلتر از احداث این وبلاگ) موفق شدم "بیل را بکش1" و "بیل را بکش2" آن هم از نوع اصل و بدون سانسورش را به دست بیاورم و بار دیگر عاشق تارانتینو بشوم. همانجا بود که تصمیم گرفتم فیلم "سگهای انباری" را هم به طور کامل ببینم و البته به این نتیجه رسیدم که آن فیلم هم اگر یک شاهکار نباشد فیلمیست بسیار زیبا که ندیدنش اشتباهیست غیر قابل بخشش برای خودم!

حالا هجده ساله ام و از آشنایی ام با تارانتینو پنج سالی میگذرد. بیشتر فیلمهایش به جز "جکی براون" را دیده ام و لذت برده ام(حتی فیلمهایی که به عنوان کارگردان میهمان بوده را هم دیدم).

اصل مطلب اینکه درست است کارگردانهای بسیار خوبی در تاریخ سینما بوده اند و اکنون هم هستند که تارانتینو پیششان هیچ است اما راستش را بخواهید از کسانی که برای افه و روشنفکر نشان دادن خودشان میگویند تارانتینو هیچ چیز از سینما نمی فهمد حالم به هم میخورد!

یکی از راه های "فهمیدن" ٬ شناخت "نفهمیدن" است پس کسی که میگوید تارانتینو "نفهم" است ٬ خودش "نفهمتر" از عالم و آدم است زیرا "نفهمیدن" را نشناخته!

با این جمله خیلی حال کردیم : هر فیلمی که میبینم یک چیز زیبا از آن میدزدم.

"کوئینتین تارانتینو"

Happy Birthday

چند روزی است فیلم "کشتی گیر" به شدت من را گرفته و نمیتوانم از حال و هوای فیلم خارج شوم. تا چند دقیقه ی اول فیلم به خود میگفتم این فیلم را هر کارگردان معمولی ای هم میتوانست بسازد و برایم تعجب بود که چرا "دارن آرنوفسکی" این فیلم را ساخته! وقتی که فیلم تمام شد متوجه شدم شاید هر کس دیگر به غیر از "دارن آرنوفسکی" این فیلم را میساخت ٬ فیلم به این موفقیت نمیرسید.

این فیلم ٬ فیلمی معناگرا بود که البته با فیلمهای معناگرای کشور عزیزمان ۱۸۰ درجه ای فرق داشت.

فیلم معناگرای ایرانی: فیلم آنقدر کسل کننده است که اگر شبی بی خواب شوی میتوانی از این فیلم(معناگرای ایرانی) به عنوان داروی خواب آور استفاده کنی. البته اگر فیلم را تا آخر ببینی فیلم دارای معنای خوبی است البته اگر بتوانی تا آخر ببینی.

فیلم معناگرای غیر ایرانی:معمولاً کمی زمان لازم است تا در سرازیری فیلم بیفتی ٬ آنوقت فیلم آنقدر جذاب میشود که از تمام شدنش ناراحت میشوی. البته فیلمهای معناگرای جدید غیر ایرانی که به دست کارگردانان جوان ساخته میشود ٬ از همان ابتدا شما را در سرازیری فیلم می اندازد. فیلم را که تا آخر میبینی متوجه معنای زیبای فیلم میشوی و همچنین لذت کافی را از دیدن فیلم میبری.

الان که در حال نوشتن این قسمت از پست هستم ٬ چهار دقیقه از اولین روز دهمین ماه سال هزار و سیصد و هشتاد و هشت گذشته است. نوزده روز پیش فراموش کردم از سردار جنگل ٬ میرزا کوچک خان جنگلی مطلبی بنویسم و سالروز شهادتش را تسلیت بگویم.

نمی دانم چرا اینقدر میرزا کوچک خان جنگلی را دوست دارم. خاک بر سر این سینمای ما که هنوز نتوانسته یک فیلم درست و حسابی در مورد این شخص بزرگوار بسازد.

پ.ن:از داستان "گیله مرد" بزرگ علوی خیلی خوشم می آید ٬ اگر عمری باقی باشد و توانایی کار را داشته باشم ٬ فیلمی از این داستان کوتاه اقتباس میکنم.

قایقی باید ساخت...

3av — Fri, 13 Nov 2009 19:59:18 GMT

قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از این خاک غریب
که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق
قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تور تهی
و دل از آروزی مروارید،
همچنان خواهم راند
نه به آبیها دل خواهم بست
نه به دریا ـ پریانی که سر از آب بدر می آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی گیران
می فشانند فسون از سر گیسوهاشان

همچنان خواهم راند
همچنان خواهم خواند
«دور باید شد، دور.
مرد آن شهر، اساطیر نداشت
زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود
هیچ آئینه تالاری، سرخوشیها را تکرار نکرد
چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود
دور باید شد، دور
شب سرودش را خواند،
نوبت پنجره هاست.»
همچنان خواهم راند
همچنان خواهم خواند

پشت دریاها شهری ست
که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است
بامها جای کبوترهایی است، که به فواره هوش بشری می نگرند
دست هر کودک ده ساله شهر، شاخه معرفتی است
مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند
که به یک شعله، به یک خواب لطیف

خاک موسیقی احساس تو را می شنود
و صدای پر مرغان اساططیر می آید در باد

پشت دریا شهری ست
که درآن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند.

پشت دریاها شهری ست!
قایقی باید ساخت .

سهراب سپهری

کارگردانهای برتر ماه مهر

3av — Fri, 23 Oct 2009 13:18:18 GMT

از سمت چپ کارگردانهای برتر من در ماه مهر بوده اند.

اعتماد(قسمت اول)

3av — Tue, 29 Sep 2009 12:35:18 GMT

به نام خدا

تقدیم به دوست خوبم Kz

رو به روی رایانه ی قدیمی اش که فقط به درد تایپ میخورد و هیچ قابلیت دیگری نداشت نشسته بود ، صفحه ی "ورد" باز بود و در بالای صفحه "به نام خدا" نوشته شده بود . خط افقی مشکی رنگ در حال چشمک زدن بود. فقط نشسته بود و به خط چشمک زن نگاه میکرد ، آرنجهایش را روی میز گذاشته بود و دستان گره کرده اش را زیر چانه اش گذاشته بود و فکر میکرد اما چیزی نمی نوشت ، انگار که تردید داشت چیزی که در سرش هست را بنویسد. بعد از چند دقیقه دستانش را از زیر چانه اش برداشت و به صندلی تکیه کرد و نفسش را با آه کشیدن خالی کرد ، کشوی وسطی میزی که پشتش نشسته بود را باز کرد کمی محتویات داخل کشو را بالا و پایین کرد و بعد یک بسته ی سیگار ارزان قیمت را از کشو در آورد ، فقط یک نخ سیگار در بسته مانده بود ، برای همین با کمی مکث و تردید سیگار را از بسته خارج کرد و روی لبانش گذاشت ، سری چرخاند و دنبال فندکش گشت اما میزش آنقدر شلوغ بود که پیدا کردن شی کوچکی مانند فندک تقیبا غیر ممکن بود! روی میزش تکه روزنامه ها به فراوانی یافت میشد ، خب دیگر نزدیک دهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری بودیم و جو سیاسی بر تمام مملکت حاکم شده بود اما روی میز چیزی بیشتر از روزنامه هایی که فقط مربوط به چند هفته ی گذشته بود دیده میشد! همین طور روی میز پر از دست نوشتها که به نظر میرسید داستانهای نیمه تمام یک نویسنده باشد به چشم می خورد.بعد از اینکه به خوبی میزش را گشت و چیزی پیدا نکرد با اعصاب خوردی دادی کشید و تمام کاغذها و اشیاء روی میز را روی زمین ریخت، از جایش بلند شد و به آرامی به سمت آشپزخانه رفت ، داخل آشپزخانه آنقدر شلوغ بود که گشتن دنبال کبریت یا فندک غیر ممکن بود ، تمام آشپزخانه پر بود از ظرفهای نشسته و کثیف و همین طور پر از ظرفهای یک بار مصرف که همه یشان از یک رستوران خریداری شده بود ، حتی روی اجاق گاز هم پر از ظرفهای نشسته بود و آشپزخانه طوری کثیف بود که به نظر میرسید یکی دو سال است کسی آنجا ار تمیز نکرده! به سمت اجاق گاز رفت و ظرفهای رو اجاق را کمی بالا و پایین کرد اما چیزی پیدا نکرد برای همین تصمیم گرف اجاق گاز را با استفاده از فندک خود گاز روشن کند و از آتش آن سیگارش را روشن کند اما وقتی کلید فندک گاز را فشار داد و شیر گاز را چرخاند روشن نشد ، یعنی اصلا گازی از اجاق خارج نمیشد که بخواهد روشن شود! باز هم عصبانی شد و چند تکه ظرف شکستنی که نزدیک دستش بود را برداشت و با شدت تمام به زمین کوبید به طوری که هر کدام از ظرفها به هزار و یک تکه تبدیل شدند. در همین هنگام زنگ درب به صدا در آمد، کمی جا خورد و سر جایش خشکش زد! و دوباره زنگ به صدا در آمد ، اینبار بلند داد زد

-کیه؟

اما شخص پشت درب جواب نداد! برای همین دوباره داد زد

-گفتم کیه؟!

شخص پشت درب که صدایی بچگانه داشت گفت

-من یکی از بچه های محلم...داشتیم فوتبال بازی میکردیم ، توپمون افتاد توی بالکن خانه ی شما!

برای اینکه مطمئن شود که کودک راست گفته به سمت بالکن رفت و پرده را کنار زد و از پشت شیشه نگاهی به بالکن انداخت ، کودک درست گفته بود و یک توپ در بالکن خانه اش افتاده بود ، توپ را برداشت و بدون توجه به این نکته که خانه اش در طبقه ی چهارم قرار دارد و چگونه ممکن بوده یک توپ تا این طبقه بالا بیاد به سمت درب رفت و از چشمی به بیرون نگاه کرد ، پشت درب یک کودک ده ، یازده ساله بود برای همین درب را باز کرد. اول میخواست بدون اینکه زنجیر درب را باز کند ، توپ را از لای درب به کودک بدهد اما توپ بزرگ بود و رد نمیشد ، به ناچار زنجیر درب را هم باز کرد و هنگامی که میخواست توپ را به کودک بدهد شخصی لاغر اندام و قد بلد چند متر آنورتر از درب خانه اش با صدایی بلند گفت:

-آقای افسانه؟

در همین هنگام کودک که توپش را گرفته بود با سرعت منطقه را ترک کرد

آب دهانش را قورت داد و با ترس و تعجب زیاد گفت:

-بله خودم هستم

مرد کمی تامل کرد و دوباره گفت:

-آقای نیما افسانه دیگه...درسته؟

با صدایی آرام گفت

-درسته ...نیما افسانه خودم هستم.

مرد لاغر اندام که بر دیوار تیکه کرده بود دست در جیبش کرد و بسته سیگاری گران قسمت از جیبش در آورد و به نیما نزدیک شد و در حین نزدیک شدن به نیما گفت:

-بفرمایید سیگار ماربروی اصل

و روبه روی نیما رسید. نیما هم با من و من یکی برداشت از مرد لاغر اندام تشکر کرد ، سیگار را روی لبش گذاشت و مرد لاغر اندام هم یک نخ برای خودش برداشت و بسته ی سیگار را در جیبش گذاشت ، کمی جیبهایش را گشت و یک فندک طلایی بسیار گران قیمت از جیبش در آورد ، وقتی که خواست به رسم احترام ، اول سیگار نیما را روشن کند فندک روشن نشد! آن مرد هر چقدر تلاش کرد اما فندک روشن نشد! تا اینکه گفت:

-اشکالی نداره آقای افسانه... سیگار خیلی برای سلامتی ضرر داره و مثل اینکه قسمت نیست این سیگارها رو روشن کنیم!.

نیما بیشتر از آنکه متعجب شود ترسیده بود و به نظر میرسید که انتظار یک شخص غریبه را میکشیده! با من و من گفت:

-شما.. از طرف...

مرد لاغر حرفش را قطع کرد و گفت:

-نه نه نه نه نه! اوووم یعنی بله از طرف اونی که فکرش رو میکنی اومدم ولی من آدم اون نیستم و فقط برای خودم کار میکنم... در اصل اون به من صد میلیون تومن داده تا تو رو بکشم و اگه الان تو به من صد و یک میلیون بدی من هم از جونت میگذرم!

-من توی حسابم پر پوله! الان چند سالی میشه که دارم براشون مقاله و داستان مینویسم و توی روزنامه هاشون چاپ میکنم و اونها هم توی حسابم پول واریز میکنن... اما الان دوسالی هست که پولی از حسابم برداشت نکردم.

مرد لاغر با تعجب و کنایه گفت:

-یعنی دو ساله که هیچ مخارجی نداشتی و گذاشتی تمام پولها تو حسابت بمونه؟!

-نه نه ... من فقط پولهایی که اونا بهم میدادن رو برداشت نکردم! من فقط برای اونا کار نمیکنم ... برای چند تا شرکت کار ترجمه انجام میدم.

مرد لاغر نیش خندی مرموز زد و گفت:

-فکر کنم بتونیم یه چای با هم بخوریم...البته اگه شما من رو به خونتون راه بدین.

نیما کمی سکوت کرد و به مرد لاغر اندام خیره ماند و با ترس و لرز نیشخندی تلخ زد و گفت:

-خواهش میکنم... بفرمایید

نیما به طرف آشپزخانه ی بهم ریخته اش رفت تا چای درست کن که یک تکه شیشه خرده از ظرفهایی که شکسته بود در پایش فرو رفت و نقش بر زمین شد! شیشه خرده چنان تیز و بزرگ بود که از دمپایی ابری نیما عبود کرده بود و به پایش فرو رفته بود! همین که روی زمین افتاد مرد لاغر که در خانه به زور جایی برای نشستن پیدا کرده بود از جایش برخواست و به سمت آشپزخانه رفت. آشپزخانه به صورت اپن نبود و هر اتفاقی که در آشپزخانه می افتاد از قسمت پذیرایی خانه قابل دید نبود. مرد لاغر با احتیاط اسلحه ی کمری اش را از جیب کت مندرسش در آورد و آرام آرام به سمت آشپزخانه رفت و گفت:

-اتفاقی افتاد

نیما که از درد به خودش میپیچید جواب داد:

-یک تکه شیشه ی تیز از کف دمپاییم در شد رفت تو پام!

مرد لاغر دم درب آشپزخانه که رسید و بدن نقش بر زمین نیما را دید اسلحه اش را در جیبش گذاشت و به قصد کمک به سمت او رفت و زیر بازوانش را گرفت و بلندش کرد. نیما تکه شیشه ای بر داشت و خودش را به بیهوشی کامل زد تا در یک موقعیت مناسب به سمت مرد لاغر حمله کند و او را بکشد ، میدانست حتی اگر مرد لاغر پولش را هم بگیرد از جانش نمیگذرد و جانش را میگیرد برای همین با شدت تمام و با تمام قدرتش تکه شیشه را به سمت گردن مرد لاغر کشید! اما مرد لاغر سرش را عقب کشید و تکه شیشه توانست فقط یک زخم سطحی بر گردنش ایجاد سازد وقتی که این اتفاق افتاد مرد لاغر که واکنش آنی اش اسلحه کشیدن و شلیک کردن بود با ضرب گلوله نیما را کشت! سرعت اسلحه کشیدن مرد لاغر طوری بود که در یک چشم به هم زدن یک گلوله به سر نیما شلیک کرده بود. جنازه ی نیما که چشمانش تا نیمه باز بود بر کف آشپزخانه افتاده بود و کف آشپزخانه را تماما خون گرفته بود و یک اسلحه هم در دست راست نیما بود ولی از مرد لاغر خبری نبود. سکوتی مرگ بار آنجا را فرا گرفته بود و صدای آژیر پلیس که در حال نزدیک شدن به منطقه بود می آمد. بعد از چند روز بررسی بر علت کشته شدن نیما افسانه نویسنده و مقاله نویس مشهور ایرانی که اغلب آثارش به زبانهای زنده ی دنیا ترجمه شده بودند به این نتیجه رسیدند که وی خودکشی کرده زیرا همسایه ها هیچ کسی را بعد از صدای شلیک ندیده بودند که از خانه ی نیما افسانه خارج شود و گزارشات پزشکی قانونی حاکی از این بود که در خون نیما افسانه مقدار زیادی مواد روانگردان وجود داشته و تشخیص داده بودند که گلوله از فاصله ی نزدیک شلیک شده بوده. همین طور در بسیاری از نشریات و مجلات نوشتند که نیما افسانه پس از مصرف زیاد مواد روانگردان در توهم خودش را کشته! در بعضی از مجلات و نشریات دیگر مینوشتند که نیما افسانه به خاطر از دست دادن همسر و فرزندش در تصادف دچار افسردگی شده بوده و برای همین خودش را کشته و این طور شد که جامعه ی ادبی قبول کرد که نیما افسانه خودکشی کرده است. اما یک نفر این قضیه را قبول نداشت ، سروان علی کیان که مردی سی و چند ساله بود و مسئول رسیدگی به پرونده ی قتل نیما افسانه بود ، او بارها بیش از دو هفته بر روی این پرونده کار کرد ولی هیچ گاه نتوانست قبول کند که نیما افسانه خودش را کشته و برای اثبات حرفش دو دلیل مطرح کرد اول اینکه شخصی که میخواهد با اسلحه خود کشی کند اگر با انگشت سبابه بخواهد شلیک کند به شقیقه اش کلیک میکند و اگر بخواهد به وسط پیشانی اش شلیک کند از انگشت شصتش استفاده میکند اما با اینکه تیر به وسط پیشانی نیما شلیک شده بود اما اسلحه طوری در دستانش قفل شده بود که انگار از انگشت سبابه اش شلیک شده است و دوم اینکه با بررسی نوشته های نیما متوجه شد که وی چپ دست بوده ولی اسلحه در دست راستش بوده و این بعید است که یک شخص چپ دست با دست راستش خودکشی کند. با این اوصاف دلایل کافی نبودند و علی کیان نمیتوانست هیچ چیزی را ثابت کند. در محل جنایت هیچ اثر انگشت مشکوکی یافت نکردند ، هیچ کدام از همسایه ها کسی را ندیده بودند که به خانه ی نیما وارد شود و حتی بعد از صدای شلیک کسی را ندیده بودند که از خانه ی وی خارج شده باشد. اما سروان کیان دست بردار نبود و مطمئن بود که نیما به قتل رسیده است زیرا جو آن خانه طوری بود که حتی دیوارها هم شهادت میدادند که نیما به قتل رسیده است اما هیچ دلیلی حاکی بر این قضیه وجود نداشت به غیر آن دو دلیل. دیگر وقت تحقیق در مورد نیما افسانه تمام شده بود اما علی کیان نتوانسته بود حرفش را ثابت کند ، مقامات بالا منتظر گزارش رسمی علی کیان بودند زیرا هر چه میگذشت بر شایعات روزنامه ها و مجلات افزوده میشد و مقامات می خواستند جلوی این شایعات را بگیرند به خاطر این فشار ها از طرف مقامات ، علی کیان مجبور شد بر خلاف میلش گزارشی مبنی بر خودکشی نیما بنویسد و به صورت رسمی به مقاماتش تحویل دهد. وی علاوه بر مستندات دو دلیلی که احتمال خودکشی بودن ماجرای نیما را کاهش میداد را هم در گزارش رسمی قید کرد که البته حذف شد! علی کیان دیگر کاری نمیتوانست بکند و اگر میخواست با مقاماتش مخالفت کند حتما از کار بی کار میشد ، برای همین سعی کرد باور کند که نیما خودکشی کرده.

چند روز بعد از بسته شدن پرونده ی نیما ، علی کیان یک بسته ی بی نام و نشان دریافت کرد که در آن بسته یک سی دی و یک تکه کاغذ بود و روی کاغذ نوشته شده بود:حقیقت قتل نیما چیزی بیشت از خودکشی است! علی سی دی را داخل دستگاه گذاشت و به چیز باورنکردنی ای برخورد کرد ، او گزارش هایی از پزشکی قانونی را دید که مهر رسمی هم داشت و در مورد کشته شدن نیما چیزهایی به غیر از گزارشات پرونده اصلی نوشته بود! در آن گزارش نوشته شده بود که اسلحه حداقل با فاصله ی یک متر به نیما شلیک شده! در آن گزارش نیز آمده بود به غیر از خون نیما نوع دیگری خون در محل یافت شده که تازه بوده و معلوم میکرده شخصی که نیما را کشته قبل از ارتکاب قتل مورد هجوم نیما قرار گرفته بوده و زخمی شده بوده. علی که با دیدن این گزارش خیلی متعجب بود با خودش گفت:
- باید این گزارش را به رئیسم نشان دهم!... اما نه این گزارش چیزی را نمیتواند ثابت کند ، احتمالا اگر هم بخواهم خودم را درگیر این مساله کنم دوباره مشکل ساز میشود.

برای همین صفحه ی گزارش که یک فایل پی دی اف بود را بست ، وقتی که میخواست رایانه اش را خاموش کند متوجه شد در آن سی دی فایل دیگری هم وجود داشت که بازش نکرده بود ، برای همین دوباره از قسمت "مای کامپیوتر" سی دی را باز کرد و فایل دوم ، که آن هم یک فایل "پی دی اف" بود را باز کرد ، یک نامه بود و توسط فرستنده ی سی دی نوشته شده بود ، در نامه نوشته شده بود اگر میخواهی حقیقت را بفهمی از بررسی پرونده ی نیما دست برندار ، همین طور در نامه نوشته شده بود : اگر میخواهی راحت تر به اصل ماجرا پی ببری من کمکت میکنم اما از من نخواه که خودم را معرفی کنم ، من با بررسی "دی ان ای" خون پیدا شده که غیر از خون نیما بود توانستم صاحب خون را پیدا کنم ، یک مظنون قدیمی است ، هیچگاه دزدی نکرده ، هیچگاه کلاه برداری نکرده ،فقط دو بار به خاطر مظنون بودن به قتل دستیگر شده که به خاطر نبود مدرک کافی و داشتن وکیل های مجرب آزاد شده ولی همیشه تحت مراقبت بوده و اینکه توانسته یک نفر دیگر را بکشد جای سوال است! اسمش داریوش احمدی هست و در یک ویلا در یکی از روستاهای اطراف کرج زندگی میکند ، نام روستا آتشگاه است و محل دقیق ویلای داریوش کنار یک رستوران سنتی در میدان اصلی روستا است و پلاک خانه اش هم بیست و سه است. علی که نمیدانست چه کار کند و تعجبش هم چند برابر شده بود با حالتی خاص از جایش بلد شد و به سمت آشپزخانه رفت ، خانه اش کوچک بود و سر و صدایی هم وجود نداشت در اتاق خودش یک تخت دو نفر وجود داشت ولی جو خانه طوری بود که هر کسی میتوانست بفهمد هیچ زنی در این خانه زندگی نمیکند ، در کنار تخت دونفره یک قاب عکس بود که عکسی دو نفره در قاب بود ، یکی خود علی بود و دیگری یک زن که جای صورتش خالی بود ، البته معمولا مردم این کار ار میکنند تا اوج نفرت خود را از یک نفر نشان دهند و اگر نه این کار زیاد با عقل جور در نمی آید ، زیرا میتواند آن عکس را از قاب عکس بر دارد و یک عکس تکی از خودش در قاب بگذارد. علی زیر کتری را روشن کرد و پشت میز ناهارخوری که در وسط آشپزخانه بود ، نشست ، میز با اینکه کوچک بود اما بیشتر فضای آشپزخانه را اشغال کرده بود. علی آرنجهایش را روی میز گذاشت و دستی هایش را در موهایش فرو برد ، به طوری که صورتش رو به میز بود و حالتی تعظیم به وجود آمده بود. علی چشمهایش را بست و فکر کرد ، به اینکه چه کار باید بکند ، به اینکه آن شخص که بوده و چه هدفی از ارسال این نامه داشته ، آن گزارش داخل سی دی چیست؟ آیا گزارش واقعی است یا جعلی؟! چرا آن شخص را به من معرفی کرده؟! چرا خودش بررسی نمیکند؟ حتما از چیزی میترسد! ، آن قدر در فکر فرو رفته بود که متوجه غل غل کتری نشد ، کتری هم آنقدر غل غل کرد تا آبش تمام شد.

فردای آن شب عجیب، علی بی هدف از خانه خارج شد ، معمولا برای رفتن به محل کارش از اتومبیلش استفاده نمیکرد اما آن روز با اتومبیلش خانه را ترک کرد. خودش هم میدانست احتمال دارد هر جایی برود جز محل کارش ، بدون هیچ مقصدی در خیابانهای شلوغ تهران پرسه میزد تا اینکه متوجه شد بی هیچ قصد و نیتی در حال رفتن به سمت کرج است! خودش میدانست که دنبال داریوش احمدی نیست و برای همین برایش مهم نبود که آدرس سکونتش در کرج را با خودش نیاورده ولی اگر هم احیانا کنجکاوی اش باعث میشد تا بخواهد داریوش را ببیند ، خیالش راحت بود که آدرسش را در حافظه اش حفظ کرده بود! (کرج- روستای آتشگاه-میدان اصلی روستا- پلاک بیست و سه!) برای همین با خیال راحت به راهش ادامه داد تا به کرج رسید ، در ابتدای شهر کرج بود که به فکرش رسید به شمال برود ، مشغله ی ذهنی اش در چند ماه گذشته خیلی زیاد شده بود و دوست داشت که به یک سفر چند روزه و خارج از تهران برود ، خب البته چند سالی میشد که خودش را وقف شغلش کرده بود و هیچ تفریحی جز بررسی صحنه های جنایت و قتل نداشت ، علی پلیس فوق العاده ای نبود و مثل همه ی پلیسهای معمولی دیگر از هر چند پرونده ای که به او واگذار میشد، در یکی شکست میخورد! به هر حال شغلش را دوست داشت و شاید به خاطر شغلش از همسرش جدا شده بود! در جاده ی کرج-چالوس بود و به هیچ چیز جز زیبایی هایی که میدید فکر نمیکرد ، از هر لحاظی خیالش راحت بود چون پول کافی در حسابش بود و آنقدر مرخصی از اداره اش طلبکار بود که به هیچ وجه نگران شغلش نبود ، در پژویش نشسته بود و به طرف چالوس رانندگی میکرد که ناگهان یک نگرانی گنگ در وجودش به وجود آمد! یک نگرانی که نمیدانست از کجاست و برای چیست! هر چقدر فکر کرد به ذهنش چیزی نرسید. آخرین بار قبل از خارج شدن از خانه اش دغدغه ی فکری اش چه بوده؟! آنقدر روحش را آزاد کرده بود و بی خیال مسائل روزمره اش شده بود که یادش نبود حتی دغدغه ی فکری اش در شب گذشته چه بوده! آنقدر به ذهنش فشار آورد که قبل از رسیدن به تونل کندوان مجبور شد اتومبیلش را کنار بزند و فقط فکر کند ، فکر کند که چرا نگران است! خیلی عجیب بود ، واقعا انگار آلزایمر گرفته بود و حتی یادش نبود که در اتوبان تهران-کرج به چی فکر میکرده که الان به اینجا آمده! نمیدانست چرا تصمیم گرفته به شمال برود و اکنون چرا در جاده ی کرج-چالوس است؟! برای همین سردرگمی ها بود که به طرف کرج دور زد و در تمام راه فکر کرد ، حتی چند باری نزدیک بود تصادف کند ، از یک انسان مست هم گیج تر بود! تا اینکه به کرج رسید ، هنوز هم چیزی در وجودش ناراحتش میکرد و نمی گذاشت راحت باشد ، در آن لحظه بود که به یاد همسرش افتاد ، یادش افتاد که چه روزهای زیبایی به همراه همسرش ریحانه داشته ، روزهایی که هیچ گاه بر نخواهند گشت ، می دانست که فقط در یک صورت میتواند دوباره با ریحانه زندگی کند و آن هم این بود که از شغلش استعفا دهد! علی دیوانه وار ریحانه را دوست داشت اما ریحانه به خاطر خاطره ی بدی که از کودکی اش در مورد پلیسها در ذهنش بود نمیتوانست با یک پلیس زندگی کند ، پدر ریحانه یک پلیس بود که در یک درگیری کشته شده بود و به خاطر همین ریحانه میترسید تا آن خاطره ی تلخ در مورد شوهرش هم اتفاق بیفتد! علی تمام وسایلی که او را یاد ریحانه می انداخت را دور ریخته بود و حتی عکسهای ریحانه را یا پاره کرده بود و یا قسمت صورتش را در آورده بود ، با اینکه هنوز به طور رسمی از هم دیگر طلاق نگرفته بودند. شاید چیزهایی که مطعلق به ریحانه بود علی را اذیت میکرد و نمیگذاشت به راحتی به کارهایش برسد و برای همین بود که تمام چیزهایی که او را به یاد ریحانه می انداخت را سوزانده بود! علی به شدت در گذشته با همسرش فرو رفته بود که ناگهان متوجه شد یک کامیون ، به سرعت در حال نزدیک شدن به سمتش است ، فرمان را چرخاند و به قسمت حاشیه ی جاده منحرف شد ، سرعتش آنقدر زیاد بود که وقتی به تپه ی کوچکی از خاک در کنار جاده برخورد کرد ، به طور کامل اتومبیلش از زمین جدا شد و وقتی به زمین رسید آنقدر این طرف و آنطرف شد که چپ کرد. شدت تصادف خیلی بالا بود اما خدا را شکر اتفاق خاصی برای علی رخ نداده بود ، خودش را با زحمت بسیار از اتومبیل چپ شده بیرون کشید ، چند زخم سطحی روی صورتش بود و چهارتا از انگشتان دست راستش هم "در" رفته بودند! به خاطر آموزشهایی که در دانشکده ی افسری دیده بود راحت توانست انگشتانش را خودش جا بیندازد اما آنقدر دردش زیاد بود که از حال رفت! وقتی چشمانش را باز کرد متوجه شد در یک بیمارستان است ، یادش بود که تصادف کرده و همین طور یادش بود که انگشتان دست راستش به شدت آسیب دیده بودند اما هرچه قدر فکر کرد یادش نیامد که چگونه به این بیمارستان آمده.

بعد از بیست و چهار ساعت از بیمارستان مرخص شد ، البته از پرستار بخش پرسید که چه کسانی به بیمارستان آوردنش و پرستار هم گفته بود عده ای از مردم اتومبیل چپ شده را دیده بودند و به کمک آمده بودند. علی بلافاصله بعد از مرخصی اش یک تاکسی گرفت و از بیمارستانی که در کرج بود به سمت تهران و خانه اش رفت ، در اتومبیل فقط و فقط فکر میکرد ، حالا دیگر همه چیز یادش آمده بود و بیشتر به عجیب بودن قضیه فکر میکرد ، یکبار دیگر تمام ماجراهایی که برایش اتفاق افتاده بود را در ذهنش مرور کرد: خب من مامور بررسی قتل نیما بودم ، تمام شواهد حاکی بر خودکشی وی بود ، اما من این را باور نمیکردم. برای بررسی بیشتر چند روز از مقامات وقت گرفتم ، اما مدرکی پیدا نکردم که ثابت کند نیما به قتل رسیده برای همین به اجبار گزارشی بر خلاف میلم نوشتم و به رییسم دادم. تا اینکه آن نامه برایم آمد ، هنوز هم نمیدانم نامه را چه کسی فرستاده ولی میدانم کسی بوده که با من هم عقیده بوده و فقط چیزی از من بیشتر میدانسته و آن هم وجود خون شخصی به نام داریوش احمدی در صحنه ی قتل بوده.

دوباره دلگرم شد و خواست که ماجرا را بررسی کند ، قصد کرد به سمت روستای آتشگاه برود ولی در راه تهران بود والبته دستش هم گچ گرفته شده بود و احتیاج به چند روز استراحت داشت ، برای همین به خانه اش رفت. وقتی بعد از دو ساعت به خانه اش رسید و کرایه ی تاکسی را حساب کرد و به خاطر خراب بودن آسانسور سه طبقه را بالا رفت و به پشت درب خانه اش رسید حس بسیار عجیبی داشت! با دست چپش کلید را از جیب سمت راست کتش در آورد و درب را باز کرد ، چیزی دید که هم ترسید و هم بسیار تعجب کرد ، شبیه یک دزدی معمولی نبود ، تمام خانه به هم ریخته بود به طوری که انگار شخصی یا اشخاصی دنبال چیزی در خانه اش میگشته اند! حس پلیسی اش میگفت که قاعدتاً دزدی نبوده. علی با پرونده های دزدی زیادی سر وکار داشت و کاملا برایش واضح بود که این بهم ریختگی کار دزد نبود. وارد خانه شد و قبل از اینکه هر کاری بکند دستکش بر دست کرد و شروع به بررسی وسایل خانه اش کرد ، اول خواست به همکارانش در اداره ی پلیس زنگ بزند تا به کمکش بیایند اما پشیمان شد ، چون حوصله ی توضیح در مورد آسیب دیدگی های دست و صورتش را نداشت. به تنهایی بررسی کرد تا اینکه متوجه شد تمام وسایل ارزمشمند موجود در خانه اش دزدیده نشده اند! بیشتر که جست و جو کرد به چیز بسیار عجیبی برخورد! پاکت نامه ای که برایش آمده بود در خانه نبود و احتمالا به وسیله ی اشخاصی که خانه اش را زیر و رو کرده بودند ، دزدیده شده بود! همه چیز برایش روشن شد ، عده ای میخواستند که واقعیت قتل نیما فاش شود و عده ای دیگر خلاف این را میخواستند! هرچه بود دو طرف در اداره ی پلیس و حتی دستگاه های دولتی نفوذ زیادی داشتند! زیرا عده ای که نمیخواستند واقعیت فاش شود به راحتی توانسته بودند قضیه را تمام کنند و عده ای که علاقه مند به فاش شدن واقعیت بودند مستنداتی در اختیار داشتند که فقط در دستگاه های دولتی نگاه داشته میشدند!

علی کمی تامل کرد و دستی بر چانه اش کشید و با خودش گفت: تمام اینها فرضیه است و شاید واقعیت نداشته باشد اما مهم این است که من میخواهم واقعیت را بدانم و اگر بخواهم اعلام حمایت کنم ، گروه علاقه مند به فاش شدن واقعیت را انتخاب میکنم. وبا صدایی بلند تکرار کرد:اگر بخوهم اعلام حمایت کنم ، گروه علاقه مند به فاش شدن واقعیت را انتخاب میکنم ، و نیشخندی مصنوعی زد ، از آن نیشخند هایی که آمادگی شخصی را برای کاری دوچندان میکند! سپس قسمتی از اتاق پذیرایی را تمیز کرد و همانجا دراز کشید... آنقدرفکر کرد تا خوابش برد. وقتی بیدار شد ، نیمه شب بود ، یادش آمد که نزدیک غروب خوابش برده بوده واکنون بیدار شده ، علی شب را خیلی دوست داشت ، شاید چون آرامش خانه اش دوچندان میشد و حتی از بیرون هم صدایی به خانه اش نمی آمد تا اذیتش کند! به داریوش احمدی فکر کرد ، به اینکه تا چند ساعت دیگر باید به محل زندگی اش برود و از صحت اطلاعات درون سی دی مطمئن شود. اولین دغدغه ای که برایش پیش آمد این بود که دیگر وسیله ی نقلیه ای نداشت و شاید مجبور میشد با آژانس تا کرج برود ولی یک کمی برایش سخت میشد برای همین به فکر این افتاد که ماشین یکی از دوستانش را قرض بگیرد و چه کسی بهتر و نزدیک تر از پویا کلهری؟! کسی که از دوران بچگی با هم بزرگ شده بودند و حتی در مدرسه ی پلیس هم باهم درس خوانده بودند! اما پویا رئیس کلانتری یکی از مناطق شهریار شده بود و علی کارآگاه اداره ی آگاهی! چند ساعت بعد علی تمام وسایل مورد نیازش از جمله اسلحه اش را برداشت و یک تاکسی خبر کرد. چند دقیقه ای دم درب منزلش ایستاد و منتظر تاکسی شد ، تا اینکه تاکسی آمد و سوار شد. راننده تاکسی به طور عجیبی چهره اش آشنا بود! وعلی تا چند دقیقه فقط به اینکه کجا راننده تاکسی را دیده فکر میکرد که ناگهان متوجه شد راننده تاکسی در حال صحبت کردن با اوست، دقت که کرد متوجه شد راننده تاکسی به او میگوید: کجا برم آقا؟! علی جواب داد شهریار...

پ.ن:اگر با استقبال مواجه شود ٬ ادامه اش میدهم!

یادداشتی بر فیلم pi

3av — Thu, 23 Jul 2009 10:36:18 GMT

به نام خدا

درباره ی کارگردان:

فیلم pi اولین فیلم بلند کارگردان جوان ٬ دارن آرنوفسکی است. این فیلم که به هیچ وجه جنبه تجاری ندارد و بسیار پیچیده و فلسفی است تا کنون مورد نقد و بررسی بسیاری از منتقدین قرار گرفته است اما از آنجایی که دارای پیچیدگی های فلسفی٬عرفانی و سیاسی است هیچ گاه مورد پسند بیننده ی عام قرار نگرفته است. کارگردان جوان در اولین فیلم خود تاکید کرده است که دنبال اثبات راهی برای وجود خداوند است و در حقیقت دنبال بیان نظریات فلسفی خود از راه سینما است اما کارگردان هایی که فقط فیلمهای خاص میسازند هیچ گاه مورد توجه تهیه کنندگان و سرمایه گذاران قرار نمیگیرند و فکر میکنم برای همین است که این کارگردان در سال ۲۰۰۰ فیلم "مرثیه ای بر یک رویا" را میسازد که تبدیل به معروف ترین و بهترین فیلم این کارگردان میشود و اکثر سینما دوستان این کارگردان را با این فیلم میشناسند البته "دارن آرنوفسکی" برای جلب توجه و مطرح شدن هیچگاه سراغ سینمای پاپ کرنی نمیرود و فیلمی اجتماعی با زیرلایه های فلسفی میسازد که مخاطب عام را هم تا حد زیادی جذب کند. "دارن آرنوفسکی" بعد از ساختن فیلم "مرثیه ای بر یک رویا" دوباره به دنبال ساخت یک فیلم پیچیده و فلسفی می رود که البته بنده این فیلم را ندیده ام ولی می دانم که فیلم فلسفی و معمایی است و احتمالاً ادامه ی نظریات کارگردان است در قالب یک فیلم. "دارن آرنوفسکی" در سال ۲۰۰۸ فیلم "کشتی گیر" را میسازد که این فیلم هم خارج از مباحث فلسفی٬دینی است و به گونه ای سینمای عام پسند و در عین حال بسیار خوش ساخت به شمر میرود و از این روند فیلمسازی میتوان دریافت که کارگردان یکی در میان یک فیلم فلسفی و معمایی که دارای سوالهای بسیاری درباره ی راز آفرینش است میسازد وبه احتمال زیاد فیلم بعدی "دارن آرنوفسکی" به نام "Black Swan " یک فیلم فلسفی خواهد بود برای مخاطبان خاص.

ثروت٬مذهب و علم:

در فیلم pi ٬ شخصیت اصلی فیلم به نام "ماکسی کوهن" که یک نابغه ی ریاضی است و در سن ۲۰ سالگی توانسته به درجه ی دکتری برسد٬ اصلاً به فکر پول و قدرت از راه علم نیست و فقط به فکر این است که از طریق ریاضیات بتواند به راز آفرینش و خداوند پی ببرد که در این میان دو گروه برای رسیدن به اهدافشان از مطالعات این نابغه سو استفاده میکنند. گروه اول عده ای از سرمایه داران هستند که فقط برای رسیدن به پول به کمک های "ماکسی کوهن" نیاز دارند و گروه دوم عده ای از روحانیون یهودی هستند که عقیده دارند از راه رمز گشایی در کتاب مقدسشان میتوانند کلید رسیدن به خداوند را که در سالهای حکومت رومیان بر یهودیان از دست داده بودند را پس بگیرند ٬ آنها به یک عدد ۲۱۶ رقمی احتیاج دارند تا بتوانند دوباره با خدا ارتباط بر قرار کنند و از این راه هر چه بیشتر به ظهور منجی عالم بشریت نزدیک تر شوند. در اینجا کارگردان که فیلم را سیاه و سفید و با نور پردازی های عجیبی گرفته ٬ نشان داده دنیای امروز ما بسیار تیره و تاریک است و از خوشبختی در میان انسانها دیگر خبری نیست و در قسمتی از فیلم هم این ناکامی انسانها و دنیا را به قطع ارتباط میان انسانها و خداوند میداند ٬ قطع ارتباطی که به خاطر نابود شدن یک عدد ۲۱۶ رقمی که در معابد یهودیان باستان وجود داشته ولی با آتش زدن معابد توسط رومیان آن کلید رمز هم از بین رفته است و برای همین چند هزار سال است که هیچ ارتباطی میان خداوند و انسان ها وجود ندارد! وبرای همین هم هست که در این مدت دنیا شاهد این همه خشونت ها و خیانتها بوده ٬ منجی بزرگ یهودیان که قدیمی ترین دین الهی است هنوز هم ظهور نکرده است. "آرنوفسکی" در این فیلم به طور غیر مستقیم به نظریه ی بسیاری از فیلسوفان تاریخ که عقیده داشتند خدا در یک زمانی زنده بوده و ما را آفریده ولی حالا دیگر مرده و ما به حال خود رها شده ایم را مطرح کرده! البته این طور که در فیلم مشاهده میشود کارگردان به طور مستقیم خداوند را فناپذیر نخوانده و فقط اعتقاد دارد که خداوند با بشریت قهر است ٬ قضیه ی آتش گرفتن کلید ارتباط انسان ها با خداوند هم یک بهانه است که در افسانه های یهودیان وجود دارد و این افسانه در اینجا تبدیل به یک واقعیت میشود تا مخاطب اوضاع سیاه و سفید و بی رنگ دنیا را احساس کند و قبول کند خداوند کاری به ما ندارد. البته دست دین هم از به دست آوردن کلید ارتباط با خدا کوتاه است و همین طور یک انسان دانشمند که تمام نظریاتش در مورد دنیا به شکل اعداد است! اگر روحانیون معبد میتوانستند راهی بیابند خودشان دست به کار میشدند تا ارتباط با خدا برقرار کنند و در وحله ی اول خودشان و سپس مردم جهان را از بی قانونی های جهان نجات دهند ولی چون خودشان کاری نمی توانند بکنند دست به دامن یک نابغه ریاضی میشوند که تا حدودی متوجه راز آفرینش جهان شده و چند قدمی تا رسیدن به خداوند فاصله دارد نابغه ای که در میابد تمام دنیا از یک حلقه و یک پیچه تشکیل میشود مثلا صدف حلزون ٬ دوی که در هوا وجود دارد و نظریه فیثاغورس در مورد جذر گرفتن از مستطیل بزرگ... به هر حال با کمک ریاضیات به عددی ۲۱۶ رقمی میرسد که این عدد برای سرمایه داران بورس بسیار مهم است زیرا به کمک آن میتوانند به قدرت و ثروت برسند و برای یهودیان مهم است زیرا میتوانند دوباره با خداوند ارتباط برقرار کنند و به قول خودشان زمان ظهور منجی را نزدیک تر گردانند و در اینجا یک نوع اغرار وجود دارد که یهودیان قصد نجات دنیا را دارند و این یک بزرگ نمایی برای دین یهود است! در هر حال دین در این فیلم هم خوب است و هم ناقص! خوب از این لحاظ که قصد نجات دنیا را دارد و ناقص از این لحاظ که خاخامها نمیتوانند رمز و کلید ارتباط با خداوند را بیابند! ولی مشکل باز هم به انسانها بر میگردد و نه دین. اینکه چرا کارگردان دین یهود را انتخاب کرده میتواند دلایل زیادی داشته باشد و مهمترین آن یهودی بودن خود کارگردان است و شاید هم به خاطر اینکه کهن ترین دین الهی که دارای کتاب آسمانی است بوده که این هم دلیل منطقی ای است ولی مهم این است که کارگردان چه خواسته و چه ناخواسته دین و مخصوصا دین یهود را یک ابزار برای رهایی از بی قانونی های دنیا نشان داده و یک انسان نابغه ٬که خودش میگوید علاقه ای به مسایل مذهبی ندارد و از راه علم دنبال خداوند است را ضعیف نشان میدهد! به طوری که این انسان دارای حمله های عصبی شدید میشود و دلیل آن میتواند کوچکی یک انسان در مقابل خداوند باشد ٬ انسانی که خارج از مسایل دینی به جست و جوی حقیقت میپردازد و حتی استادش به او تذکر هم میدهد که بیشتر ادامه ندهد اما او حرف استادش را گوش نمیکند و به دنبال حقیقت ٬ تحقیقات علمی خود را ادامه میدهد همچنین در قسمتهایی از فیلم میبینیم که "کوهن" در کابوس های خود یک مغز انسان را میبیند و وقتی که قصد لمس کردن آن را دارد به نابودی کشیده میشود و این می تواند یک هشدار به "ماکسی کوهن" باشد که در خواب به او الهام میشود اما هشدار دادن باید از طریق الهام در خواب و رویا باشد و این الهامات فقط و فقط در قدرت خداوند است که به او هشدار میدهد اما انیجا یک نظریه نقض میشود و آن هم این که خداوند با ما قهر کرده! زیرا "آرنوفسکی" در کلیت فیلم و با آن فضا سازی های عجیب و غریب قصد دارد به مخاطب نشان دهد که خداوند با آدمها قطع رابطه کرده و این موضوع را در صحبتهای خاخام کوهن کاملاً علنی میکند ولی در قسمتهایی از فیلم هشدار خود خداوند به "ماکسی کوهن" را از طریق خواب به او القا میکند و در اصل "آرنوفسکی" در این فیلم نظریاتی را مطرح و در همین فیلم آن نظریات را نقض میکند.

سوالی بی جواب در فیلم:

دنیایی که با خداوند قهر کرده و وقتی یک دانشمند از طریق علم به جست و جوی آن خدا میرود چرا دچار حمله های عصبی میشود؟ آیا در مقابل خدایی که با انسانها قهر کرده ٬ یک انسان که به دنبال حقیقت از راه علم میرود روانی میشود؟ یا اینکه چرا خداوندی که با انسانها قهر کرده از طریق رویا و گونه های مختلف دیگر "ماکسی کوهن" را در جریان راه اشتباهش میگذارد؟

موسیقی:

موسیقی در این فیلم نقش به سزایی دارد. "آرنوفسکی" در این فیلم و حتی در فیلمهای دیگرش از موسیقی "نیو ایج" که نوعی موسیقی مدرن به شمار می آید استفاده میکند و اگر به تیتراژ فیلم نگاهی بیندازیم میتوجه میشویم که موسیقی برای این کارگردان در فیلمهایش چه قدر مهم است زیرا اسم پنج آهنگساز که به سبک "نیو ایج" موسیقی میسازند به چشم میخورد:( Clint Mansell ، Horace Hinds ، Grant Marshall ، Mushroom Vowles ، Robert del Naja). موسیقی "نیو ایج" که بنیانگذاران آن "انیگما" و "ارا" هستند یک موسیقی فلسفی است و در اصل تفاوتهای زیادی با موسیقی راک و متال و یا پاپ دارد زیرا این نوع موسیقی مخصوص یکجا نیست و از سازهای مختلف محلی در سراسر جهان استفاده میشود و نکته ی جالب اینکه از آلات موسیقی مختلف مثل سه تار صداهای گوناگونی تولید میکنند که هرکسی قادر به تشخیص آن آلت موسیقی نیست.

کمی درباره ی موسیقی "نیو ایج":

موسیقی "نیو ایج" بر مبنای ۵ اصل قابل تعریف است:۱- موضوعاتي که الهام بخش اين موسيقي و سرچشمه خلاقيت موسيقي دانان نيو ايج هستند موضوعات گلوبال هستند مثلاً بيابان تم آلبوم جاده ابريشم اثر کيتاروKitaro موسيقي دان معروف ژاپني است، فضاي سبز تم آلبوم پائيز اثر جرج وينستونGeorge Winston پيانيست معروف شمال کاليفرنيا است. صلح تم اصلي آلبوم آندراس ولن ويدرAndreas Vollenweider هنرمند سوئيسي بود که اولين جايزه گرمي نيو ايج را گرفت. فضا تم اصلي آلبوم موسيقي ارامQuiet Music اثر استيو روچSteve Roach موسيقيدان آمريکائي اهل کاليفرنيا است. يا عشق تم اصلي اولين آلبوم آنيا هنرمند ايرلندي است. يعني بيابان، فضاي سبز، صلح، يا فضا، يا عشق، موضوعاتي هستند که تعلق به يک ملت خاص ندارند. اين گونه تم هاي گلوبال الهام بخش موسيقيدانان نيو ايج هستند. شايان توجه است که حتي يک مارش نظامي در ميان بيش از 4000 اثر اين موسيقي که من بر رسي کردم نيافته ام در صورتيکه در موسيقي کلاسيک که توجهش به فرهنگ دولت هاي ملي در حال رشد معطوف بود بسياري مارش هاي نظامي پرداخته شده است. خلاصه کنم، موسيقي نيو ايج نظير هنر رنسانس با وجود اينکه تم هاي مختلفي را در بر ميگيرد يک برداشت فلسفي عمومي-جهاني را در بطن خود دارد که وسيعتر از هومانيسم رنسانس بوده و بر نوعي هارموني انسان و طبيعت متکي است.
2- دومين ويژگي موسيقي نيو ايج اين امر است که از تجربه موسيقي همه جهان بهره ميجويد و فقط به سبک موسيقي غرب و يا شرق خود را محدود نميکند. از اين نظر برخي هنرمندان کلاسيک اوايل اين قرن نظير کلود دبيوسيClaude Debussy و اريک ساتيErik Satie را ميتوان پيش کسوتان موسيقي نيو ايج قلمداد کرد. بهترين نمونه اين آميزش سبک ها را در موسيقي نيو ايج ميتوان در کارهاي هنرمند الماني دويترDeuter مشاهده کرد. در واقع اين برداشت امتزاج در سبک هاي نقاط مختلف جهان باعث باز آفريني و يا ارتقاء بسياري از سبک هاي گذشته نيز شده است. مثلاً کارهاي بوراف را ميتوان جاز نيو ايج خواند و آثاري نظير "رايحه هاي يک رؤيا" اثر دانيل کوبيالکاDaniel Kobialka را ميتوان کلاسيک نيو ايج ناميد.
3- سومين ويژگي موسيقي نيو ايج اين است که موسيقي دانان اين هنر براي موسيقي خود هدف قائل هستند. اگر اکثر موسيقي دانان کلاسيک سعي ميکردند موسيقي خود را مستقل از هر خواست و هدفي نشان دهند برعکس موسيقي دانان نيو ايج تأکيد بر اعلام هدف خود دارند. البته اين امر به معني تحميل هدف خود به شنونده نيست و فقط صداقت موسيقي دان در بيان هدف خود است. براي موسيقي دانان کلاسيک ارتباط بين آنچه هنرمند احساس ميکرد و آنچه شنونده درک مينمود رابطه ضعيفي تصور ميشد. اما موسيقي دانان نيو ايج به هدف خود در موسيقي خود نظير فيلسوف و موسيقي دان روسي گورجيف مينگرند که موسيقي را وسيله اي براي نو سازي انسان قلمداد ميکرد. در اين رابطه يکي از اساسي ترين ايده آل ها و هدف هاي موسيقي دانان نيو ايج رابطه نويني بين انسان ها با يکديگر در هارموني بين انسان و طبيعت است که در آن دو طرف نظير دو رقصنده ماهر با يکديگر در هارموني عمل ميکنند بدون آنکه هيچ کدام کنترل کننده و يا کنترل شونده باشد. اين نوع رابطه متقابل سينکرونيتسيsynchronistic خوانده ميشود و موسيقي نيو ايج در پي دامن زدن به اينگونه روابط در ميان انسانها و نيز بين انسان و طبيعت است که گامي جلوتر از روایط متقابل و مساوي بين آحاد ملل، اقوام، و جنس ها تلقي ميشود.
4- چهارمين ويژگي موسيقي نيو ايج در استفاده غير سنتي از ادوات موسيقي است. مثلاً آندرياس ولنويدرAndreasVollenweider سوئيسي آنقدر در نواختن چنگ نوآوري ارائه کرده است که ديگر بسختي ميتوان ابزار موسيقي او را چنگ ناميد. يا اينکه دويترDeuter آلماني سه تار شرقي را آنقدر متفاوت مينوازد که گوئي ابزار ديگري است. پيانو جرج وينستون و گيتار مايکل هجزMichael Hedges هم با نوازش سنتي اين ادوات خيلي متفاوت است. نوآوري ها در عرصه موسيقي الکترونيک-کامپيوتري و ليزر نظير مايک ژاره در فرانسه و همچنين در سبک موسيقي فضائي نيو ايج که درباره آن بيشتر در پايان اين مقاله توضيح ميدهم، بسيار چشمگيرند.
5- آخرين ويژگي برجسته موسيقي نيو ايج در ارتباط عميق اين موسيقي با حالت و يا روحيه معين شنونده است که ميتوان از اين نظر هم موسيقي نيو ايج را به گروه هاي زير تقسيم کرد:
a.بعضي آثار بسيار شادي آفرين هستند نظير آلبومي بنام "اشعه خورشيد زير آب" اثر گروه تانجرين دريمTangerine Dream و يا اولين برنده جايزه گرامي در اين نوع موسيقي اثري بنام "نزول بر کره ماهDown to the Moon" اثر آندرياس ولن ويدرAndreas Vollenweider.
b.برخي آثار سرحال آورنده هستند نظير جاده ابريشم اثر کيتاروKitaro و يا "صبحانه عميقDeepBreakfast " اثر ري لينچ. صبحانه عميق ابعاد تصويري زيادي را در انديشه شنونده ميگسترد و موسيقي ايده آلي براي کارهاي خلاق نظير نقاشي است.
c.برخي قطعات تفکر بر انگيز هستند نظير آلبوم پائيز اثر جرج وينستون و يا "نور گذشته" اثر ويل آکرمنWill Ackerman. همچنين آثاري نظير "آرزوهاي دل" اثر کريس اسفريس که تداعي روحيات رمانتيک است.
d.برخي آثار آرامش بخشند نظير آلبوم "تصاوير" اثر آن لاکAnne Locke هنرمند انگکليسي و يا نوازش چنگ در قطعه "آرامش دريا" اثر جرجيت کلي که به احساس آرامش در انسان ميافزايد. قطعاتي نظير سري آلبوم هاي گلدن ويجGolden Voyage به نحو شايسته اي لايه هاي مختلفي از صداهاي طبيعت را بوسيله سينتسايزر با يکديگر آميخته و آرامش جنگل و دريا را در فضاي ذهني شنونده تداعي ميکند.
e. بالاخره اينکه برخي آثار براي تمرکز حواس و تأمل انديشنمندانهmeditation مناسب هستند نظير آلبوم "موسيقي براي ظنMusic for ZenMeditation" اثر توني اسکاتTony Scott.

چند خطی به...

3av — Tue, 21 Jul 2009 10:38:11 GMT

به نام خدا

چند خطی به...

سلام ٬ امیدوارم خوب باشی ٬ امیدوارم لذت کافی را از رنجانیدن من برده باشی ! هرچند تو هرچه من را عذاب دهی برای من شیرین است اما برای تو چه؟! من در کلبه ی حقیرانه ی خود چیزی دارم که تو عرش کبریایی خود نداری... هر وقت به یادت می افتم زندگی ام معنا پیدا میکند و امید در من زنده میشود اما آن هنگام که به یادت نیستم چرا صدایم نمیزنی؟ خودت خوب میدانی که اگر تو را از یاد ببرم چه بلاهایی بر سرم می آید اما صدایم نمیکنی و آن بلاها...!

من همان کسی هستم که به خاطر تو با همه کس جنگیده ام ! من همان کسی هستم که تو را با تمام وجودم قبول دارم ٬ عاشق تو هستم ٬ دیوانه ات هستم اما هرچه گفته ای را فراموش کرده ام! ای زیباترین زیبایی ها صدایم کن! دستم را بگیر تا در سیاهی های زندگی ام گم نشوم.

ای پروردگار من...

هفته نامه منجی/شماره1/شنبه6تیر1388/سه صفحه

3av — Sat, 27 Jun 2009 04:29:18 GMT

چندی پیش جامعه با یک معادله درگیر شدکه جواب معادله کاملا مشخص بود ولی مردم میبایست شخصی را انتخاب میکردند که در راستای جواب معادله گام بردارد و جواب معادله را عملی کند!

و جواب معادله:

جواب معادله آبادی بود! اما از بین چهار نامزد ریاست جمهوری کدامیک میتوانستند این آبادی را عملی کنند؟ اصلاً آیا شرایط لازم برای آباد سازی ایران را داشتند یا نه؟ برای همین جامعه در فکر رو مطالعه فرو رفت. دیگر وقتی نزدیک غروب میشد تمام روزنامه ها چه روزنامه ی اصولگرایان و چه روزنامه اصلاحطلبان تمام میشد! وبلاگها و وبسایتهای مختلف حتی اگر ربطی هم به سیاست نداشتند شروع به تبلیغ نامزد مورد نظر خود کردند. بنده خودم تا چند مدت قبل از انتخابات نمی دانستم بهتر است به کدام کاندیدا رای بدهم یا اصلاً صلاح است رای بدهم یا نه؟! اما خدا را شکر چند روز قبل از انتخابات کاندیدای مورد نظرم را پیدا کردم و احساس کردم اگرچه او هم خیلی عالی نیست اما به قولی بین بد و بدتر ٬ بد را انتخاب کردم و به دکتر محموداحمدی نژاد رای دادم! وقتی صحبتهای جناب آقای دکتر عباسی را گوش کردم دیدم بیست و چند سال کشورم دست یک سری آدمهای بی لیاقت بوده که در این بین حق بسیاری از مردم ضایع شده است و وقتی منصفانه به کارهای دکتر احمدی نژاد نگاه کردم دیدم کارهای عمرانی ٬ علمی و سیاسی بسیار خوبی در کشور صورت گرفته است و وقتی موضعگیری های آنطرفی ها را که به صراحت بر علیه احمدی نژاد مقاله چاپ میکردند و سخنرانی میکردند را دیدم باخودم گفتم حتماً خلافی ازشان سر زده که در مقابل حرفهای واضح احمدی نژاد در مورد فساد اقتصادیشان سریع خشمگین میشوند و به ملت دروغ میگویند. اصلاً یکی ازدلایلی که باعث شد احمدی نژاد را باور کنم این بود که ۳۰ سال فساد مالی برخی فرصتطلبان و به قول خودشان اصلاحطلب را رو کرد و حتی از آنها نام برد و وقتی به او گفتند:چرا در این چهار سال به افشای حقیقت نمیپرداختی؟ جواب داد: اگر میخواستم در این چهارسال افشای حقیقت کنم دیگر فرصتی برای اداره ی کشور باقی نمی ماند و این از نظر من بسیار معقول و منطقی است. از طرفی دیگر افراد تحصیل کرده ای را که میشناختم یا میخواستند به احمدی نژاد رای دهند و یا اصلاً قسط رای دادن نداشتند آنهایی که به احمدی نژاد رای میدادند دلایل و مدارک دقیق و منطقی داشتند و آنهایی که قسط رای دادن نداشتند با آنکه تحصیل کرده بودند ولی متاسفانه صرفاً به خاطر ناخوشایند بودن وضعیت اقتصادی رای نمیدادند که به نظر من این افکار از افراد تحصیل کرده بعید است زیرا با رای ندادن آنها نه تنها وضعیت کشور درست نمیشود بلکه شاید به خاطر رای آوردن یک کاندیدای نا لایق به دست افراد کم سواد وضعیت بدتر هم میشود مثلاً در همین دوره کاندیدایی در مورد چیزهایی وعده داده بود که اصلاً در اختیار رئیس جمهور نیست یا مثلاً کاندیدایی در مورد انقلاب صنعتی حرف میزد که به نظرم بیشتر شبیه یک توهم بود تا وعده هایی که قرار است اجرا شوند. خوب مردم هم این وعده و وعیدها را میبینند و متاسفانه به دلیل آگاهی پائین گول می خورند که البته این مردم تعدادشان در ایران زیاد نیست. آن تعداد کم مردم اگر مطالعه میکردند متوجه چیزهای زیادی میشدند مثلاً اینکه در اختیارات رئیس جمهور دخالت در امور انتظامی نیست و من تعجب میکنم از افکار برخی مردم که میگویند احمدی نژاد آزادی نداده! بنده هر وقت از خانه بیرون میروم چیزی جز آزادی در میان دخترها و پسرها نمیبینم و تنها چیزی که اجباری است پوشاندن سر برای خانومها است که فکر نکنم کسی بتواند این قانون را بردارد البته در تابستان سال ۱۳۸۵ برخوردها با جوانان خیلی بد شد و حتی به تی شرتهای مردم هم گیر میدادند چه برسدبه مدل مو و... اما فکر نکم اینها ارتباطی به رئیس جمهور داشته باشد و تا آنجایی که من یادم است با روی کار آمدن سردار رادان این مشکلات شروع شد و خودبنده آقای رادان را به طور کامل قبول ندارم اما بعضی از اقدامات ایشان در مورد ارازل و اوباش قابل تحسین است.

در مورد اقتصاد کشور هم در دولت نهم٬ باید بگویم خیلی خوب عمل کردند به طور مثال در مدتی که بر علیه دولت نهم طوطئه کردند و یکسری از سرمایه داران کشور برنجهای ایرانی را در انبارها ذخیره کردند و نبود آب کافی برای شالی کاری را بهانه کردند٬ قیمت برنج تا شش هزار تومان هم بالا رفت و این کار باعث شد مردم فکر کنند از مدیریت ضعیف اقنتصادی احمدی نژاد است اما خدا را شکر دولت به خوبی با این بحران مبارزه کرد و با وارد کردن برنجهای هندی و پاکستانی قیمت برنج را متعادل نگه داشت به طوری که تمام برنج های انبار شده روی دست صاحبانشان ماند وقیمت برنج ایرانی تا حد زیادی پائین آمد. در دوره ی ریاست آقای احمدی نژاد چند کارخانه ی تولید قند و شکر ورشکست شدند وبسیاری از مزارع نی شکر و چغندر قند محصولاتشان خراب شد و این به خاطر فساد مالی در سیستم مدیریت شرکتها و کارخانه های مرتبط با قند و شکر بود و در اصل به خاطر این بود که این کارخانه ها از تاریخ انقضایشان گذشته بود و حدوداً بیش از شصت٬هفتاد سال قدمت داشتند و قاعدتاً بازده پائینی هم داشتند و محصولاتشان را باید باقیمت بیشتری میفروختند تا کارخانه ورشکست نشود به همین دلیل هم دولت آقای احمدی نژاد که سوخت رایگان و وامهایی برای بازسازی کارخانه ها داده بود ولی متاسفانه هنوز هم بازده کارخانه ها بالا نرفته بود تصمیم گرفت قند و شکر آرژانتینی با نصف قیمت کارخانه های داخلی را خریداری کند و همین کار باعث نابودی بعضی از سوءاستفاده گران و مفتخوران گردید. دولت آقای احمدی نژاد در مورد میوه جات و نگه داشتن قیمت میوه کارهای مفیدی انجام دادند. می دانیم که در ماههای آذر ٬ دی و بهمن کشور ما سرشار از مرکبات میشود به طوری که قسمت عمده ای از آن اضافه می آید ٬ در دولتهای قبل برای نگه داشتن قیمت مرکبات قسمت زیادی از آنها را داخل سردخانه ها نگهداری میکردند تا شب عید که کشور با کمبود هر گونه میوه مواجه شد مرکبات را وارد بازار کنند که اصلاً کار درستی از نظر اقتصادی نبود اما دولت نهم در سه ٬ چهار ماهی که کشور از لحاظ مرکبات غنی می شد قسمت اضافی آن را صادر کرد تا هم قیمت ثابت بماند و هم میوه ها در سردخانه خراب نشوند وهم با پول صادرات ٬ شب عید دو برابر مقدار صادرات ٬ مرکبات واردکشور کند تا هم نسبتاً سالم تر از میوه های سردخانه ای باشند و هم قیمتها تا حد زیادی پائین بیایند تا در شب عید زیاد به مردم فشار وارد نشود که تا حد زیادی هم موفق شد و به نظرم اینجور کارها وقت لازم دارد تا در دراز مدت به طور صد در صد جواب دهد. برای روشنتر شدن موضوع به این مثال توجه کنید: فرض کنید ۱۰ کیلو پرتقال دارید و این مقدار را باید تا دو هفته نگه دارید در هفته ی اول باید ۵ کیلو مصرف کنید و در هفته ی دوم هم ۵ کیلو ٬ با این حالت که اگر در هفته اول وقتی ۵ کیلو را مصرف میکنید ۵ کیلو دیگر به قیمت زیادی می ارزد ولی در هفته ی دوم این ۵ کیلو ارزشش نسبتاً پائین می آید حالا به نظر شما عاقلانه ترین کار چیست؟ این که ۵ کیلو دوم را پیش خودتان نگه دارید و در هفته ی دوم هم ۵ کیلو مصرف کنید یا اینکه این ۵ کیلو را بفروشید و با پولش در هفته ی دوم ۸کیلو پرتقال بخرید آن هم با این امتیاز که تازه تر است؟

در پنجم آگوست ۲۰۰۵ اروپائیان یک بسته ی پیشنهادی در مورد انرژی هسته ای به ایران دادند که خودشان معتقد بودند این بسته جز توهین به ملت ایران چیز دیگری نبوده است ومهمتر اینکه در آن سالها تمام فناوری هسته ای ایران به حال تعلیق در آمده بود و این یک نوع بی اعتنایی به استعدادهای دانشمندان جوان ایرانی از سوی دولت هشتم به شمار میرفت.اما وقتی دولت نهم روی کار آمد ورق برگشت و پلمپها یکی پس از دیگری شکسته شد و مسلماً این کارها باعث افتخار ما ایرانی ها بود که نهایتاً با پافشاری های ملت و شخص دکتر احمدی نژاد نامه ای در ژوئن ۲۰۰۸ توسط خاویر سولانا به ایران فرستاده شد که در آن غنی سازی اورانیوم را با چندین هزار سانتریفیوژ پذیرفته بود. به نظرم سیاست خارجی آقای احمدی نژاد هم بسیار خوب است اما بعضی از ساده لوحان سیاسی میگویند چرا اینقدر دکتر احمدی نژاد در مورد هولوکاست حساسیت نشان میدهد؟! میدانیم که چندین سال است غربی ها میخواهند اصل و ریشه و اعتقادات ما را زیر سوال ببرند و به همین خاطر فیلمها٬مستندات و مقالات دروغی زیادی بر علیه ایران ارائه دادند که حتی صدای برخی از دلقکهای سیاسی که خودشان به گونه ای ماموران آمریکا به شمار میروند هم در آمد! آقای احمدی نژاد در این مبارزه ی فرهنگی کم نیاورد و حضور یهودیان را در فلسطین زیر سوال برد. ۱-اگر مسیحیان شش میلیون یهودی را کشته اند چرا مسلمانان باید جواب پس بدهند.۲-اگر کوره های آدم سوزی در اروپا بوده چرا یهودیان را در فلسطین سکونت داده اند؟ به نظر شما این منطقی نیست؟ در مورد سربازان انگلیسی هم بهترین اقدامات ممکن را انجام داد ٬ آنهایی که چند دهه بود ما را تروریست به مردمشان معرفی میکردند رسوا شدند و اقدامات دکتر احمدی نژاد باعث شد نظر بسیاری از غربی ها نسبت به ایران عوض شود ولی متاسفانه یک کاندیدا برای اینکه در مناظره بااحمدی نژادحرفی برای گفتن نداشت این اقدام مثبت را خیلی بد و منفی جلوه داد که به نظرم فقط بی فکری خودش رانشان داد و مردم فهمیدند چه کسانی برای به قدرت رسیدن دروغ میگویند و بهترین کارهای دکتر احمدی نژاد را زیر سوال میبرند.

این ها فقط بخش کوچک دلایلی بود که باعث شد به دکتر احمدی نژاد رای دهم و فکر میکنم دکتر احمدی نژاد همان جواب معادله بود که مردم باهوشیاری جواب راپیدا کردند و آن را به رخ غربی ها کشاندند و برای همین بود که یکی از مقامات اسرائیلی گفت: احمدی نژاد باید حذف شود و مطمئناً در انتخابات ایران تقلب صورت گرفته است.

مهدی هاشمی رفسنجانی:انتخاب موسوی یک اشتباه بزرگ ما بود ٬ ۸۰۰میلیارد هزینه ی ما به باد رفت.

همسر هاشمی رفسنجانی : فردای انتخابات مردم بریزند توخیابان ها

فائزه هاشمی رفسنجانی:اگر دوباره احمدی نژاد رئیس جمهور شود خود را امام زمان میداند.

قرن ٬ قرن بیست و یکه ودیگه هیچ چیز مثل قدیما نیست ! مثلاً با اختراع تجهیزات پیشرفته ی ارتباطی به راحتی میتوانیم نامه ای را در عرض چند ثانیه به آنطرف دنیا بفرستیم و هزاران چیز دیگر که در مقایسه با همین پنجاه سال پیش خیلی تغییر کرده است و یک چیز دیگری که خیلی تغییر کرده روند تظاهرات و آشبها در یک ملت برای برکناری یک حکومت است. تا همین پنجاه سال پیش وقتی مردم از یک شخص سیاسی ناراضی میشدند به خیابان ها میریختند و بر علیه او تظاهرات میکردند تا اینکه آن فرد را بر کنار میکردند و اما چند سال بعد از آن انقلابهای مخملی آمدند و آن انقلابها هم چیز معقولی به نظر میرسیدند اما امروزه میبینیم وقتی ملت از یک شخص سیاسی متنفر میشود دقیقاً بر عکس پنجاه سال پیش عمل میشود یعنی مردم در خانه میمانند و شخص سیاسی طرفداران اندک خود را به خیابان ها میریزد! شاید میخواهد دست پیش را بگیرد تا پس نیفتد! و همین نوع انقلاب در کشور مارخ داد ٬ یعنی بعد از آنکه مردم فهمیدند چه بر آنها حکومت میکند و فرزندانش چه خیانتها که به مملکت نکرده اند به جای آنکه مردم در خیابانها بریزند و بر علیه وی تظاهرات کنند اندک طرفداران پادشاه مملکت در خیابانهاریختند و این کار به نظرم خنده دار است! و مطمئناً آقای شاه دست پیش را گرفته تا پس نیفتد.

واقعاً این درباریان شاه اموالشان را از کجا آورده اند؟! قبل از انتخابات دیدم که چه قدر خرج تبلیغات خودکردند و این پولها را از کجا آورده اند؟ خوب میگوئیم اینها سران مملکت هستند و طببیعتاً باید بیشترین حقوق ها را بگیرند و بهترین تفریحات را داشته باشند اما میخواهم بدانم این پول های میلیاردی را از کجا آورده اند؟ اگر بگوئیم متوسط حقوق آقای کروبی در این ۳۰ سال پنج میلیون تومان هم باشد و اگر تمام آن را پس انداز کرده باشند اینک باید حدود یک میلیارد و هشتصدمیلیون تومان پول داشته باشند و این در حالی است که چند برابر این مبلغ را صرف هزینه های انتخاباتی خود کرده اند و من میخواهم بدانم یک شخص در مدت سی سال چه کارهایی کرده که اینک توانسته به این مال و ثروت برسد؟ خوب حالا میگوئیم از هر راهی که این پولها را آورده نوش جانش اما این هزینه های تبلیغاتی کلان را نمیتوانست صرف وعده هایی که در صورت رئیس جمهور شدن داده بود خرج کند؟همین جاست که میفهمیم این درباریان فقط به فکر قدرت هستند نه به فکر مردم . ما ایرانی ها اگر حکومت خودکامه میخواستیم همان شاه را نگه میداشتیم که خیلی هم برایمان بهتر بود چون هم شکمهایمان سیر میشد وهم پرستیژ چند هزار ساله ی مملکتمان حفظ میشد اما انقلاب کردیم تا حکومت اسلامی شود و اسلام که بهترین و کامل ترین دین الهی است بر ما حکم کند تا عدالت در جامعه بر قرار شود و دیگر محتاج بیگانگان نباشیم اما یکسری از این پیشانی پینه بسته ها نام اسلام را خراب کرده اند وباعث شدند حکومت اسلامی زیر سوال برود که ما ایرانی ها باید با هوشیاری هرگونه حکومت خودکامه ٬چه اسلامی و چه طاغوتی را از کشورمان دور کنیم تا اسلام واقعی در کشور حکمفرما شود و مردم سالاری دینی به معنای واقعی خودبرسد.

آقایون درباری و خانواده هایشان وقتی دیدند قدرت از دستانشان خارج شده دست به شورش زدند و اصلاً به مردم و جوانانی که از سر کنجکاوی در خیابان ها میریختند نبودند٬ صرفاً برای آنکه دولت احمدی نژاد را واژگون کنند از پشت پرده جوانان را تحریک کردند و جوانان هم به خیابان ها ریختند ودر این میان تمام کسانی که مخالف نظام بودند از فرصت استفاده کردند. از آن طرف هم شبکه های غرب با آب و تاب دادن اغتشاشات در ایران از فرصت استفاده کردند و هرچقدر دلشان خواست بر علیه ملت ایران گفتند! من واقعاً برایم سوال است آنوقتی که صهیونیستها بمبهای فسفری خود را بر مردم غزه آزمایش میکردند غربی ها احساس نکردند حقوق بشر نقض شده؟ خوب اصلاً فرض میکنیم مردم غزه کافرند و اصلاً ملت ایران به آنها کمک نمیکند و کاری به کارشان ندارد ولی خودتان قضاوت کنید... در جنگ غزه حقوق بشر نقض نشد؟ اما هیچ کدام از سران کشورهای غربی در آن زمان احساس نمکیردند حقوق بشر نقض شده است ولی اینک به خاطر یک مسئله ی نسبتاً کوچک در ایران شروع کرده اند به حمایت از مردم مظلوم ایران! و این که الان آنها برای ما دلسوزی میکنند همه اش به خاطر اشتباهات درباریان است که البته فکر نکنم از این موضعگیری های غرب بدشان بیاید وگر نه با رسانه های بیگانه که مصاحبه نمیکردند!

دیکتاتوری سبز زمان:۹دقیقه و ۴۲ ثانیه

قاتل کیست؟! در مورد قتلهای موسوی

فکر کنم باید منتظر یک شاهکار دیگر از تیم برتون و جانی دپ باشیم.

برتون٬استاد ساخت بدیع ترین صحنه ها به لحاظ بصری این باز نیز بازی درخشانی از دپ در نقش "کلاه ساز دیوانه" که اسیر دقت شده و همیشه در ساعت شش بعد از ظهر به سر میبرد ٬ گرفته است و انتظار میرود نسخه ی تری دی آلیس در سرزمین عجایب برتون با اقتباس از کتاب محبوبی به همین نام با استقبال گسترده ای مواجه شود. رمان ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب ٬ که در سال ۱۸۶۵ توسط لوئیس کارول نوشته شد ٬ داستان خیالی سفر دختری به نام آلیس است که به دنبال خرگوشی سفید به سوراخی در زمین فرو می رود و در آنجا با ماجراها و شخصیتهای عجیب و غریبی رو به ررو میشود. به گفته ی نشریه ی USA Today در نسخه ی سینمایی تیم برتون آلیس سن و سیال بیشتری دارد و در جزئیات داستان تغییرات کوچکی داده شده است. دیگر بازسگران این فیلم هلنابونهام کارتر در نقش ملکه قرمز و آنا هاتازی در نقش ملکه سفید هستند. گفتنی است تاریخ اکران این فیلم اوایل سال ۲۰۱۰ اعلام شده و این فیلم همچنیم تجربه ی همکاری جانی دپ با تیم برتون پس از فیلمهایی نظیر ادوارد دستقیچی٬ عروس مردگان٬چارلی و کارخانه ی شکلات سازی و سوئینی تاد است.

همچنین نیز جانی دپ فیلم جدید Public Enemies را در حال اکران دارد و این طور که معلوم است این فیلم بسیار مورد استقبال قرار گرفته و کارگردان فیلم مخمصه اینبار هم فیلمی به یاد ماندنی ساخته است ٬ کارگردانی که شاید میتوانست مجموعه پدرخوانده ها را بسازد!

خدا را شکر بیشتر کارگردانهای سرشناس امسال در حال فعالیت هستند و این طور که معلوم است سال ۲۰۱۰ فیلمهایی زیبا و دیدنی خواهیم داشت.